بگذار
آسمان بچکد
از میان انگشت هایم
من
تکه های جهان را
بر آن دوخته ام.
وقتی با من سخن می گویی،
انگشتی کویر می شود
انگشتی دریا
و جنگلی شعله ور
در تنم.
بگذار
انگشت هایم
اشاره ی تمام جهان شود
به جابه جایی قاره ها
نیازی نیست.
(اصلان قزل لو)
+ نوشته شده در جمعه ۱۳۹۸/۰۶/۲۹ ساعت 0:55 توسط اصلان قزللو
|
شاعر نویسنده و منتقد ادبی